Showing posts with label කාලීන ලිපි. Show all posts
Showing posts with label කාලීන ලිපි. Show all posts

Friday, June 15, 2018

තොරතුරු දැනගැනීමේ නාඩගම සහ රටේ නාඩගම්


 අපේ රට ගැන කතා කරන විට කතා කිරීමට නම් බොහෝ දෑ ඇත. ඒවා කතා කර හෝ ලියා පලක් ඇති ද යන්න ගැටළුවකි. රටේ ඕනෑතරම් ප්‍රශ්න ඇත. එක් අතකින් බලන විට රටේප්‍රශ්න හැර වෙන දෙයක් නැත. ඒ බොහෝමයක් ප්‍රශ්නවල නිර්මාතෘ වන්නේ රටේ දේශපාලනය හා දේශපාලකයෝවෙති. ඒ වගේම රට තුළ කථිකාවක් ගොඩනැගීමට අවශ්‍ය සෑම දෙයක්ම මේ දේශපාලනය සහ දේශපාලුවන් නිසා යට ගොස් ඇත. එක් අතකින් ඊට මාධ්‍ය ද වැරදිකාරයෝ ලෙස මා හට හැඟේ. මන්ද දේශපාලකයන් නටනා නාඩගං, බහුරූ කෝලම්වලට විශාල ප්‍රසිද්ධියක් දෙන්නේ මාධ්‍ය විසිනි. ඒවා කතා නො කර, පල නො කර මග හරිනවා නම් මේ ගොන් ජෝක් ඔවුනටම එපාවනු ඇත. ඒවා දිනෙන් දින ප්‍රවෘත්ථි ඇතුලු වෙනත් වැඩසටහන් මගින් ප්‍රචාරය කිරීම තුළින් ඔවුන් පිළිබඳව හා ඒ ඒ ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳව සාකච්ඡා වනවා මිස අනෙක් සියලු දෑ යට යයි.
දකුනේ පැතිරී ගිය ඉන්ප්ලුවෙන්සා වයිරසය අද වන විට රටේ සෙසු ප්‍ර‍දේශවලට ද පැතිර ගොස් ඇත. දකුනේ පමණක් ළමුන් 15කටත් වඩා මේ වන විට මිය ගොස් ඇත. ඒ වගේම ඊයේ දින කිරි ගොවින් උද්ගෝශනයක නිරතවුනේ ඔවුනට වන අසාධාරණකම්වලට එරෙහිව  ය. රට තුළ වතුර ලීටරයකටත් වඩා අඩු මිලකට කිරි ලීටරයක් අළවි වේ. වතුර ස්වභාවික සම්පතක් ලෙස අපට ලැබුනද කිරි එසේ නොවේ. ඒ වගේම රට තුළ දිනෙන් දින අපරාධ වර්ධනය වේ. මතට තිත කියා කොතරම් කයිවාරු ගැසුවද එහි වර්ධනයක් මිස දෂමයකවත් අඩුවක් දකින්නට නැත.
එහෙවු ප්‍රශ්න රැසක් තිබියදී අද රටේ ප්‍රශ්න ඇත්තේ කිහිපයකි. ප්‍රවෘත්ථි මගින් ද පෙන්වන්නේ එපමණකි.
·         ඇලෝශියස්ගෙන් මුදල් ගත් 118 හෝ 166 කවුරුන්ද?
·         2020 ජනාධිපති අපේක්ෂක කවුරුන්ද?
·         ගෝඨාභයගේ ඇමරිකාණු පුරවැසිභාවය.
·         ඒ ඒ පක්ෂවල ප්‍රතිසංස්කරණ.
ඒ හැර වෙනත් ප්‍රශ්න නැති ලෙස ක්‍රියා කරන මාධ්‍ය පිළිබඳවද ඇත්තේ පිළිකුලකි. රටේ ගොන් ජෝක් වැඩි වේලාවක් පෙන්වීම නිසා දැන් බොහෝ නාලිකා විදේශ පුවත් සහ ක්‍රීඩා පුවත් ද ප්‍රචාරය කරන්නේ නැත. කාලගුණ වාර්ථාව ලබා දෙන්නේ විශේෂ හධිසි අවස්ථාවන්හී පමණි. නමුත් මීට පෙර නම් කාලගුණ වාර්ථාව, විදේශ පුවත් හා ක්‍රීඩා පුවත් ප්‍රවෘත්ථිවල අනිවාර්ය කොටසකි.
ඇමරිකාණු සහ උතුරු කොරියාණු ජනාධිපතිවරුන්ගේ හමුව පමණක් මේ දිනවල විකාෂය වූ අතර එය ලෝකයම කතා කළ හා අප රටේද අවධානය ඒ වෙත යොමු විම ඊට ප්‍රධාන හේතුව වන්නට ඇත. නමුත් එම සිද්ධියෙන් අපේ නායකයන් ඉගෙණ ගත යුතු පාඩමක් ඇත. එනම්, ඉතා දිගු කලක් විරසකව සිටි රාජ්‍යන් දෙකක් මෙන්ම මෑත කාලීනව තුන්වන ලෝක යුද්ධය මට්ටමට වාධ කර ගත් නායකයන් දෙදෙනෙක් අත්වැල් බැද ගත් බව මීට දින කිහිපයකට පෙර අපි දුටුවෙමු. නමුත් වසර දෙදහස් පන්සියයක ඉතිහාසයක් පිළිබඳව සහ බෞද්දකම පිළිබඳව උදේ හවා කතා කරන මේ නායකයන්ට වෛරයෙන් වෛරය නොසන් සිදේ යන්න වටහාගෙන එලෙස අත්වැල් බැද ගැනීමට බැරි ඇයිද?
ශ්‍රී ලංකාව අපේ දෙමාපියන්ගේ කාලයේදී දියුණු වෙමින් පවතින රටකි. අපේ කාලයෙත්, අදටත් තත්ත්වය එයයි. එසේම අනාගතය ද වෙනස් වන්නේ මේ රටේ දේශපාලනය සහ මහජනයාගේ ආකල්ප වෙනස්වුවොත් පමණි. සොරු, මංකොල්ලකාරයන්, මිනීමරුවන් ලෙස ‍කොතරම් හංවඩු ගැසුවත්, සමාජය දැනුවත් කළත් ඡන්දයකදී ඔවුන් ජනතා නියෝජිතයින් ලෙස තෝරා ගන්නේ මහජනයාම ය. පසුව ඔවුනට බැන පලක් නැත. ඡන්දය භාවිත කර ඔවුන් ඒ තැනට යැවීමේ මූලික වරද කරන්නේ රටේ ජනතාවයි. තවත් අප රටේ මිනිසුන්ගේ ඔලුවල සාම්ප්‍රධායික අදහස් මුල් බැසගෙන ඇත. ආගම, ජාතිය, කුලය හා වත් පොහොසත්කම් ඉන් ප්‍රධාන වේ. ඒ වගේම රටට හෙන ගැහිල ගියත් තමාට වාසියක් ලබාදී හෝ ලබා දෙන බවට පොරොන්දුවුවහොත් දේශපාලුවන්ගේ පෙර වැරදි සියල්ල  ඡන්දදායකයින් විසින් මකා දමයි. අප රටේ ඡන්දදායකයන් හෙවත් අප, රටේ  රටේ මෝඩයන් ලෙස ක්‍රියා කර තවත් හරකුන් පිරිසක් අපගේ නියෝජිතයන් ලෙස පත් කර ගනී. ඉන් පසුව ඊළඟ ඡන්දය එනතුරු බැන බැන හිදින අතර ඊලඟ ඡන්දයෙන් යලිත් වරක් පෙර වරද සිදු කරයි. එය චක්‍රයක් පරිදි දිගින් දිගට රට තුළ සිදුවන්නකි.
 නායකයා කතා කරනා විකාර පෙරේදා දින ඔබ ප්‍රවෘත්ථි තුළින් දකින්නට ඇත. එය එසේ නම් සෙසු දේශපාලකයන් සහ රටේ මහජනයා මොන නාඩගම් නටනවාදැයි හා නටාවිදැයි සිතා ගත හැකි ය.
 බදාදා දිනට කැබිනට් ප්‍රකාෂණ දැනුම් දේ. නමුත් හරිහැටි කැබිනට් තීරණ පිළිබදව විචාරයක් සිදුවනවාද යන්න සිතා බලන්න. මාද්‍යවේදීන් එය ආවරණය කරන්නේ නිවැරදි තතු මහජනයා වෙත ගෙන යාම සඳහා ය. නමුත් ඔවුන් ද කරන්නේ පෙර කී ආකාරයට ඒ ඒ කාලයට ස්මතුවන දේශපාලන කාරණයක් කැබිනට් ප්‍රකාසකගෙන් ප්‍රශ්න කරමින් ඒ ප්‍රශ්නයම දිගට ගෙන යාමකි. මේ සියල්ල දෙස බලා හිදින විට සිතෙන්නේ සියලු පක්සවල දේශපාලුවන් සහ මාධ්‍ය එක් වී නටනා නරි නාඩගමක්දැයි කියා ය.
මෑතකදී අපි ජාතික රූපවාහිනියේ ටෙලි නාට්‍යක් බැලීමට තීරනය කෙරුවෙමු. මන්ද රජයේ නාලිකා නැරබීම අත්හැර දමා ඇති බැවින් එහි විකාසනය වන ඉතා හොඳ මට්ටමේ නිර්මාණද මගහැරෙන බව දනිමු. ඒ වේලාවේ ටෙලි නාට්‍යක් ප්‍රචාරය වූ අතර එය මද වේලාවක් බලා සිටින විට සිනා පහළ විය.
මන්ද එය හරි අපූරු නාට්‍යකි. මේ දිනවල රටවැසියාට බදු ගෙවීම පිළිබඳව සිහි කරමින් හා ඊට ස්තුති කර ප්‍රචාරය වන වෙළඳ දැන්වීම් ඔබ දකින්නට ඇත. එම නාටයද එවන්ම එකකි. තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත වෙනුවෙන් නිර්මාණය වූ එම නාටකය බලන්න අපූරුය. හැකි නම් ඔබද එය සොයා නරබන්න.

Wednesday, May 9, 2018

කම්කරු දිනය කාගෙද? මොකටද?


1986 දී කම්කරුවන් විසින් වැඩවර්ජනයක් අරභනලද්දේ ඇමරිකාවේ චිකාගෝ නුවර හේමාකට් චතුරශ්‍රෙය් ය....  කාර්මික විප්ලවයෙන් පසු කම්කරුවන් හාම්පුතුන් විසින් දැඩි තාඩන පීඩනවලට ලක් කිරීමට විරුද්ධව සහ ඔවුනගේ ඉල්ලීම් මුල් කරගත් විරෝධතාවක් ද එහි පැවැත්වී ඇත. ප්‍රධාන වශයෙන් ඔවුනගේ ඉල්ලීම වී ඇත්තේ සේවා මුරය පැය 8කට සීමා කිරීම ය. නමුත් එම වැඩවර්ජනය, විප්ලවය අවසන් වී ඇත්තේ ලේ හැලීමකින් ය. ලොව පොදු මූළදර්මය වන හාම්පුතුන්ගේ සහචරයන් වන පොලිසිය අවුත් මැයි මස දෙවන දින දින සිට කම්කරුවන්ට පහරදී ඇත. ඉන් කම්කරුවන් 4දෙනෙකු පළමුව මිය ගොස් ඇති අතර පසුව එල්ල කරන ලද බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් මියගිය කම්කරුවන් සංඛ්‍යාව අදටත් ප්‍රකාෂිත නැත. එහිදී පොලිස් නිලදාරීන් ද මියගොස් ඇත.
මෙය මෙසේ සිදු වන විට ඔගස්ටස් ස්පයිස්, ඇල්බට් පාර්ඩ්න්ස්, ඇඩොල්ෆ් ෆීෂර්, එන්ගල්ස්, සැමුවෙල් ෆීල්ඩන්, ලුයිස් ලන්ග්, මයිකල් ස්ට්වැච් හා ඔස්කා නිබේ යන විප්ලව නායකයින් පොලිස් අත් අඩංගුවට පත් විණි. පසුව ඔවුනට එරෙහිව පැවරුණු නඩු විභාග කොට ඔස්කා නිබේට වසර 15ක සිර දඬුවමක් නියම කෙරුණු අතර සැමුවෙල් ෆීල්ඩන්, මයිකල් ස්ට්වැච් යන නායකයින් දෙදෙනාට ජීවිතාන්තය තෙක් සිර දඬුවම් නියම විය. ඒ අතරතුර ඉතිරි විප්ලවීය නායකයින් පස්දෙනා එල්ලා මරන්නට තීරණය කෙරුණේ වැඩ වසම් නීතියෙහි සාහසික භාවය මනාව පිළිබිඹු කරමිනි.
එම ශක්තිය හමුවේ විප්ලවයෙහි ‍තෙවන වසර සමරන 1889 වර්ෂයේ ජුනි මාසයේ, 'ෆෙඩ්‍රික් එංගල්ස්' ගේ නායකත්වය හමුවේ පැරීසියේදී පැවති දෙවන ජාත්‍යන්තර කම්කරු සමුළුවේදී සෑම වසරකම මැයි මස පළමු දින 'හේමාකට්' විරුවන් සැමරීමට තීරණය කෙරිණි.  
1890දී ප‍්‍රංශ නියෝජිත 'ලැව්ටනි' විසින් ජාත්‍යන්තර කම්කරු සමුවවේදී යෝජනා කළ 'ලෝක කම්කරු දිනය'ද සමුළු සාමාජිකයන් අතින් ඒකමතිකව සම්මත කොට ගත්තේ මැයි මස පළමු දිනට බැවින් ලොව ප්‍රථම කම්කරු දිනය එම වසරෙහිදීම පැවැත්විණි.
සිරිලකට මෙම ජාත්‍යන්තර රැල්ල ආගමනය වූයේ 1900න්ද පසුවය. ඒ අනුව අප රට තුල පැවති ප්‍රථම කම්කරු දින සැමරුම 1927 වර්ෂයේ දී එවකට කම්කරු නායකයකුව සිටි ඒ. ඊ. ගුණසිංහ මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් රැළියක් ද සහිතව පැවැත්විණි. තවද රැළිය අවසානයේ කම්කරුවනට ක්‍රීඩා භාණ්ඩ බෙදා දීමේ උත්සවයක් පැවැත් වීමත් එම උත්සවය මුළු මනින්ම මත්පැනින් තොර වීමත් සුවිශේෂී කරුණකි.
ඒ ආභාෂයෙන් ඇරඹි ලාංකීය කම්කරු ව්‍යාපාරයද 1947 පමණ විට ඉතා බල සම්පන්න වූ අතර වැඩ වර්ජන සහ උද්ගෝෂණ හමුවේ නෙරපූවහු කම්කරු නායකයින් බවට පත් වූහ. මැයි දිනයට අනන්‍ය වූ රතු වර්ණයට නිල් වර්ණය මුසු වූ ඉතිහාසයක්ද අප සතුව ඇත. ඒ 1956 දී අගමැති එස්. ඩබ්. ආර්. ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් වූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත් පිලිප් ගුණවර්ධන මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් වූ සම සමාජ පක්ෂයත් එකමුතුව පිහිට වූ මහජන එක්සත් පෙරමුණු රජයේ ප්‍රථම කම්කරු දිනයයි. පක්ෂ දෙකෙහිම වර්ණයන් කැටිව පැවැත්වුණු මෙම කම්කරු දිනයත් සමඟ මැයි පළමු දින රජයේ නිවාඩු දිනයක් බවටද ප්‍රකාශ විය. ඒ එවකට කම්කරු ඇමතිව සිටි ටී. බී. ඉලංගරත්න මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙනි. 1940 වර්ශයේදී විජයානන්ද දහනායක මහතා ගාල්ල නගර සභාවෙහි නගරාධිපතිව සිටියදී, මැයි පළමු දින ගාල්ල නගර සභාව තුල නගර සභා නිවාඩු දිනයක් ලෙස ප්‍රකාශ කරමින් පැවැත් වූ කම්කරු දිනය වර්තමාන නිවාඩු දිනයෙහි පූර්වතම ආදර්ශය බැව්ද නිසැකවම කිව යුතුය. 1933 වර්ෂයේදී පැවැත්වූ කම්කරු දිනය ඉතිහාස ගත වූයේ මැයි පෙළ පාලියක් ගමන් කල ලංකාවේ ප්‍රථම කම්කරු දින සැමරුම ලෙසිනි. එය ගුණසිංහපුර ප්‍රයිඩ් පිටියෙන් ආරම්භ ව ගාලු මුවදොර පිටියෙන් අවසන් වූ තරමක් කුඩා පාගමනක් විය.  එසේම කැනඩාව, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය වැනි රාජ්‍යන්හී කම්කරු දිනය අදටත් සමරන්නේ සැත්තැම්බර් මස මුල් සඳුදා දිනයේදීය. එසේම තවත් බොහෝ රටවල් තම කම්කරු දිනය සමරනුයේ තම රටේ කම්කරු ව්‍යාපාරයට වැදගත් වූ සුවිශේෂ වූ දිනවලදී බවද සඳහන් වේ.
මේ මැයි දිනයේ ඉතිහාසයෙන් බිඳකි. නමුත් අද වන විට කම්කරු දිනය යනු කුමක්ද? කාගේ දිනයක් ද යන්න වග සියල්ලට අමතක වී ඇත.... හුදෙක්ම එය දේශපාලන බලය පෙන්වීමට ඇති දිනයක් බඳු ය. කම්කරුවන්ගේ සුභසෙත තකා මෙවර යම් යෝජනාවක් කලේ කුමන දේශපාලන කණ්ඩායම විසින්ද? කම්කරුවන් මුහුණපාන ගැටලු පිළිබඳව සෘජුව කතා කලේ කවුරුන්ද?නැත කිසිවෙක් නැත... සුපුරුදු පරිදි එකිනෙකාට ඇගිල්ල දික්කරමින්, තම දේශපාලන අබිමතාර්ථයන් එලි දැක්වීමක් පමණක් සෑම තැනකම සිදුවිය.
මෙහිදී මේවාට යන කම්කරුවන්ට තැලිය යුත්තේ මඩුවලිගයෙන් ය... රජයේ නිවාඩු දිනයක් ලෙස සැමරුවත් පසුව දින ගනණකට වැඩ වැඩි වෙන්නේ කම්කරුවන්ටම ය. විශේෂයෙන් දේශපාලන පක්ෂ තම මැයි දින රැලි පවත්වන ස්ථාන බාර කම්කරුවන්ට ය.
බත් පැකට්ටුවට, බෝතලේට යට වන කම්කරුවන් තම ආකල්ප වෙනස් කර මේ දේශපාලුවන්ට පාඩමක් උගන්වනවානම් මීට වඩා හොඳ ය.
මෙවර මැයි දිනට පසු දින වූ මැයි අට වනදා සිට වැඩවර්ජනයන් කිහිපයක්ම ආරම්භවීමට තිබුණු අතර මේ වන විට විදුලි ඉංජිනේරුවන් තම වැඩවර්ජනය අරභා ඇත. මෙය නියම දින සැමරුමක්දැයි උගහටය. සත්‍ය වශයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවට නම් දිනය වෙනස් කර හෝ කම්කරු දිනයක් අනවශ්‍ය වේ. දේශපාලන පක්ෂවල බලය විතැන් කර පෙන්වීමට සාමාන්‍ය ජනයා වන අප ඇයි උඩගෙඩි දෙන්නේ... රජයේ නිවාඩු දිනයක් පැවින් නිවසට වී සිටිම මේ දේශපාලුවන් පසුපස යනවාට වඩා යහපත් නොවේද?
රජය විසින් රජයේ සේවකයන්ගේ පඩි පතට දසදහසක මුදලත් එක්කළත් මේ වනතෙක් ඉතා දිලිඳු අගයක සිටිනා වතු කම්කරුවන්ට පඩි වැඩිවීමක්වූවාද? ඔවුනගේ ජීවන තලය මේ වනතුරු කොතෙක්දුරට වෙනස් වී ඇතිද? ඒ වගේම ඔවුනගේ ලයිම් නිවාස ගැටළු විසදි ඇතිද..?? නැත. නමුත් සුලු සුලු ලාබ අපේක්ෂාවන් නිසා කම්කරුවන් මේ සියල්ල අමතක කර දේශපාලුවන් පසුපස යෑම කනගාටුවට කරුණකි.
සරලවම මා හට හැගෙන්නේ නම් අද ලංකාවේ කම්කරු දිනයක් නැත. ඇත්තේ පක්ෂ සමිලු වැනි දිනයක් පමණි...

Monday, November 6, 2017

ලක්ෂ ගනනකින් හැත්තෑවක් වෙනුවෙන්



ලංකාවේ දැනට ආබාධිත ජනගහනය ලක්ෂ දාහතක් පමණ වේ. ඒ අතරට සියලු ආබාධ සහිත
 පුද්ගලයන් අයත් වේ. ඒ ඒ ආබාධිත තත්ත්වයන් සඳහා විවිධ හේතු බලපාන බව ඔබ මා
 දන්නා කාරණයකි.
 කුමන ආකාරයක ආබාධිත තත්ත්වයක පසුවුව ද ආබාධිත ප්‍රජාව නිරන්තරයෙන් උත්සහ
 ගන්නේ සමාජයට, රටට බරක් නොවී ආත්ම ගෞරවයෙන් යුතුව ජීවත් වීමට ය. ඒ සඳහා
 ඔව්නට පවුලේ සාමාජිකයන්, නෑදෑ හිතමිතුරන්, ගුරුවරුන් මෙන්ම සමාජයේ
 බොහෝදෙනා ද සහය වේ. ඒ සහය ලබා දෙන්නේ අනුකම්පාවට වඩා එහා ගිය
 පරමාර්ථයකිණි.  ඒ  නම් අනාගතයේ දී ස්වාදීනව ජීවත්වීමට අවශ්‍ය වටපිටාව
 සකසා දීම සඳහා ය.
 අද වන විට ආබාධිත පුද්ගලයන් අධ්‍යාපනය  ලැබීමේ ප්‍රතිශතය අතීතයට වඩා ඉහළ
 ය. ඊට හේතුව වී ඇත්තේ ඔවුන් වෙනුවෙන් පවතින පහසුකම් මෙන්ම අනාගතය ස්වාදීන
 වීමේ දී අධ්‍යාපනය යන සාධකය ඉතාම වැදගත් වන බැවිනි. ඒ නිසාම වසරින් වසර
 විශ්වවිද්‍යාලවලින් පිට වන ආබාධිත පුද්ගලයන් ප්‍රමාණය ඉහළ ගොස් ඇත. ඔව්න්
 සාමාන්‍ය පුද්ගලයන් සමගම ඒ අධ්‍යාපනය ලබමින් සටන් කරන්නේ අබිමානවත්
 ජීවිතයක් ගත කිරීම සඳහා ය. කැපවීමෙන්, උනන්දුවෙන් සහ උත්සහයෙන් තම ආබාධිත
 තත්ත්වය මද්‍යයේ උවද අධ්‍යාපනය ලබන මේ පිරිස අද වන විට මුහුණපාන
 බැරෑරුම් ගැටලුවක් වී ඇත්තේ රැකියා ලබා ගැනීම ය.
 රජය විසින් නිකුත් කරන ලද චක්‍රලේඛනයකට අනුව ද ආබාධිත  පුද්ගලයන් සඳහා
 රැකියා ලබාදීමේදී 3% ක අවස්ථාවක් හිමි විය යුතු ය. නමුත් එය ඒ ලෙස
 ක්‍රියාත්මක වන්නේ නැත. බොහෝ නිලදාරීන්ගේ ආකල්ප මත ක්‍රියාත්මක වන රැකියා
 ලබා දීම තුළ අද වන විට රැකියා විරහිත ආබාධ සහිත උපාධිදාරීන් ප්‍රමානය
 70කට ආසන්න ය. මෙය 2018 වසර වන විට සියයක් විය හැකි ය. ආබාධ රහිත
 පුද්ගලයෙකුට නම් ත්‍රීරෝධ රථයක් ධාවනය කිරීම, ඇඟලුම් කම්හලක සේවය කිරීම
 වැනි කටයුත්තක්වුව ද කළ හැකි ය. නමුත් ආබාධිත පුද්ගලයන්ට ඇතැම් දෑ කළ නො
 හැකි ය. කළ හැකි දෑ සඳහා අවස්ථා නොලැබෙන්නෙ ආබාධිත බව මූලික කර ගෙන ය.
 මේ අනුව සියලු ආබාධිත ප්‍රජාව මුහුණපාන රැකියා ගැටලුව සහ රජයේ රැකියා
 ලබාදීමේ දී 3% අවස්ථාව තහවුරු කර ගැනීම පිළිබඳව  මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වා
 රජය සහ මාධ්‍ය දැනුවත් කිරීමට නියමිත ය. 2017-11-11 වන දා පෙ.ව. 10-45ට
 ශ්‍රී ලංකා දෘෂ්‍යාබාධිත උපාධිදාරීන්ගේ මන්ඩලය, ඉඩම, මොරටුව යන ස්ථානයේ දී
 එම මාධ්‍ය හමුව පැවැත්වීමට අපේක්ෂිත ය.
 ඔබ මාධ්‍යවේදියෙක් නම් හෝ මාධ්‍ය අනුග්‍රහයක් ලබාදිය හැකි නම් මේ සඳහා
 සහය වන්න. රජයට හා විශේෂයෙන් රාජ්‍ය පරිපාලන, සමාජ සේවා අමාත්‍ය අංශවලට අමතක වී ඇති ආබාධිත
 ප්‍රජාවගේ මෙම ගැටලුව පිළිබඳව මාද්‍ය හමුව ඔස්සේ සමාජය වෙත ගෙන යාම අපගේ

 අරමුණ වේ. ඒ සඳහා ඉහත කී ආකාරයේ සහයෝගයක් ලබා දිය හැකි නම් සම්බන්ධ වන්න.

Tuesday, October 10, 2017

තිත්ත ඇත්ත




සමාජයේ විශේෂ අවධානය හා විශේෂ ආරක්ෂාව කාන්තාවන්ට නිතතින්ම ලැබීම සාමාන්‍ය දේකි. අද වන විට එය සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පරිවර්ථනය වී ඇත්තේ දිනෙන් දින සමාජය තුළ කාන්තාවන්ට වන කායික සහ මානසික පීඩනය, අපරාධ වැඩි වී ඇති බැවිනි.  එසේම කාන්තාවන් විවිධ අපරාධ, අපයෝජනවලට ලක්වීමේ ඉඩකඩ වැඩි නිසා ය. සමාජය ඒ ආකාරයට පිරිහී නැති නම් කාන්තාවන්ට ද සමාජයේ භියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත්වීමට හැකි වනු ඇත. මේ නිසාම කාන්තාවන් ද තම ආරක්ෂාව උදෙසා විවිධ ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බව අපි දනිමු. නමුත් මම අද ඔබට කියන්නට යන්නේ මීට සමාන වූ, නමුත් වැඩි කතාබහට ලක් නොවන, එහෙත් කතා කළ යුතු කරුණක් පිළිබඳව ය.
මිනිසුන්ට තම ජීවිතය තුළ විවිධ අබියෝගයන්ට මුහුණ දීමට සිදු වේ. ආබාධිත පුද්ගලයන් යනු යම් යම් ආකාරයේ කායික හෝ මානසික අබියෝගතාවන්ට ලක් වූ පිරිසකි. ආබාධ තත්ත්ව විවිධ වේ. ප්‍රධාන වශෙයෙන් ආබාධිත ස්වභාවය කායික මානසික වශයෙන් ප්‍රබේධ  කළ හැකි අතර කායික ආබාධ තවත් බොහෝ ප්‍රබේධ වලට බෙදිය හැකි ය. ඒ අතර දෘෂ්‍යාබාධ, කථනාබාධ, ශ්‍රව්‍යාබාධ, අත් පා වල ආබාධ සහිතවූවන්, ඉන් කීපයකි. මෙවන් පුද්ගලයන්ට සමාජයේ විශේෂ අවධානය හිමි වේ. මොවුන්ට සහය වන පිරිස් මා දකින්නේ වන සියුපාවුන් මැද සිටිනා දෙවි දේවතාවන් ලෙස ය. එනම් ඔබ මා ජීවත් වන සමාජයේ දෙවි දේවතාවන් වැනි මිනිසුන් වගේම වන සියුපාවන්, රුදු සපුන් වැනි මිනිසුන් ද ජීවත් වන බැවිණි. මෙවන් මිනිසුන් පෙර කී ආකාරයේ විවිධ ආබාධ සහිත කාන්තාවන් ද හින්සාවට ලක් කිරීම කේදනීය තත්වයකි.
කාන්තාවන් කායික වශයෙන් බෙල හීනය. එය එසේ නම් ආබාධසහිත කාන්තාවක් ගැන සිතා බලන්න. ඔබට යමෙකු ලිංගික හිරිහැරයක් කරයි නම් ඔබට ඉන් මිදී යාමේ හැකියාව වැඩිය. ඔබට දෑස් පෙනේ නම් ඔබට පැන දිවිය හැකිය. ඔබට කෑගැසිය හැකි නම් කෑගැසීමට ද පුලුවන. ඔබට වන අපරාධය තවකෙකුට කිව හැකි නම් එය ද ගැටලුවක් නැත. ඉන් නීති ආධාර වුව ද ලබා ගත හැකි ය. නමුත් සිතා බලන්න දෘෂ්‍යාබාධිත කාන්තාවකට යමෙකු ,කුමන ආකාරයක හෝ කරදරයක්, හිරිහැරයක්, සිදු කිරීමට තැත් කරයි නම් ඈ තම ආරක්ෂාව සකසා ගන්නේ කෙසේද? කථනාබාධ සහිත තැනැත්තියක් කෑගසා හෝ තම ආරක්ෂාව ලබා ගන්නේ කෙසේද? මානසික ආබාධ සහිත තැනැත්තියක් තමාට  අපරාධයක් වූ බව විස්තර කරන්නෙ කෙසේද?
මෙවන් අසරණියන්ටවත් අද දූෂිත සමාජයෙන් ගැලවීමක්, බේරීමක් නැත. තම පහත් ආශාවන් උදෙසා ඕනෑම ස්ත්‍රියක් යොදා ගැනීමට අපරාධකරුවන් පෙලෙබේ.
සමාජය විසින් කළ යුතු වන්නේ විවිධ දුෂ්කරතා සහිත එවන් කාන්තාවන් ආරක්ෂා කිරීම නොවේද. නමුත් ආරක්සා කළ යුතු සමාජය ම ඇය ආඝාදයට හෙලයි නම් ඔවුන්ට කාගේ පිරිසරණක්ද.
මා සමග කතාබහ කළ දෘෂ්‍යාබාධිත කාන්තාවන්, තරුණියන් කිහිපදෙනෙකුගේ පැවතියේ එකම කතාවකි. ඔවුන් කියා සිටි කතා කිහිපයක් මෙසේ ලියා තබමි.
“බස් එකේ කෝච්චියේ යන්න බෑ තනියෙන්. මිනිස්සු ඇගට ගොඩ වෙනවා. සෙනග ගොඩක් මැද්දේ ඉන්නකොට කවුද, මොන පැත්තෙ කෙනෙක්ද කියලාවත් හිතා ගන්න බෑ.”
“ඉතින් ඒ වෙලාවට බනින්නනේ තියේන්නේ. නැත්තන් කට්ටකින් අනින්න.”
“ගහන්න බනින්න බයයි. අපිට කරදර කරන්නේ එක්කෙනෙක් අපිට පේන්නැති නිසා බනින්නේ වෙන කෙනෙකුට වෙන්න පුලුවන්. එතකොට ඒක හරි ප්‍රශ්නයක්. අනික අපි බැන්නහරි වෙන මොකක්හරි කළාම කියමුකෝ. වෙන දවසක අපිට උදවු කරන විදිහට ඇවිත් අපිව කොහාට හරි අරන් ගියොත්.”
“සමහර මිනිස්සු අපිට උදවු කරනවා වගේ ඇවිත් අපිව එක එක තැන්වලට අරන් යන්න හැදුව අවස්ථාත් තියනවා. “
මිනිසුන්ට මේ තරමට තිරිසනුන් විය හැකි ද. සමාජයට හිරිහැරයක්, කරදරයක් නොවී තම උත්සහයෙන් ජීවත් වීමට වෙරදරණ මෙවන් ස්ත්‍රීන්ට සමාජයේ ආරක්ෂාව දෙනු විනා ඇයගේ ආත්මයට හානි කිරීම මොන තරම් අපරාධයක්ද. මේ ආකාරයට බස් රථයේ, දුම්බ්‍රියේ වැනි පොදු ප්‍රවාහන මාධ්‍ය  තුළ විවිධ අකටයුතුකම් නිතර සිදු වන බව ඔවුන් කියා සිටී. එසේම විවිධ අවස්ථාවන්හී දී ලිංගික අතවරයන්ට, දූෂණයක්ට ලක් වූ විවිධ ආබාධ සහිත වූ කාන්තාවන් ද බොහෝය. ඔවුන් මෙවන් අපරාධ වලට එරෙහිව පෙනී නොසිටීමට කරුණු කීපයක් බලපා ඇති බව කිව යුතුය.
·         නොදැනුවත්කම,
·         සමාජයට ඇති බිය.
·         ඉන් තවත් අපරාධයකට ලක්වේ යැයි යන හැගීම.
දිනකට කාන්තාවන්ට වන අපරාධ අද බහුලය. ඇතැම් අපරාධ පිළිබඳව සමාජයේ බොහෝ කතාබහට ලක්වේ. නමුත් ආබාධිත ස්ත්‍රියකට වූ අපරාධයක් පිළිබඳව සමාජය කොතරම් දුරට අවධානය ලක් කළාද. මාද්‍ය තම අවධානය යොමු කළාද. සේයා දැරිය දූෂණය කර ඝාතනයට ලක් කිරීම පිළිබඳව එකල රටේම අවධානය යොමු විය. යාපනේ විද්‍යා සිසුවියගේ ඝාතනය පිළිබඳව සමාජය හා මාද්‍ය තවමත් අවධානයේන් සිටී. එය යහපත් තත්ත්වයකි. නමුත් අපරාධයකට ලක් වූ ආබාධ සහිත කාන්තාවන් පිළිබඳව මෙවන් අවධානයකට ලක් නොවීම කනගාටුවට කරුණකි. පසුගිය වර්ශයේ ගොලු තරුණියක් පුද්ගලයන් සත් දෙනෙකු විසින් දූෂණය කරන ලදී. නමුත් ඒ පිළිබඳව සමාජය් හා මාද්‍ය තුළ කොතරම් ඉඩක් වෙන්වූවාද. ඇයට වූ සාදාරණය කුමක්ද. මේ ආකාරයට දිනකට, වසරකට ආබාධ සහිත කාන්තාවන්, තරුණියන් කොපමණ ප්‍රමාණයක් විවිධ කායික හා මානසික අපරාධයන්ට ලක්වනවාද.
එපමණක් නොව. ඔබ මවක් නම්, සොහොයුරියක් නම් තම දියණිය තම සොයුරිය, මිතුරිය ආරක්ෂා කරන්නට වෙර දරන්නේ අපරාධකරුවන්ගේ ගොඳුරක් වීමෙන් වලකා ගැනීම සඳහා ය. ආබාධිත දෙමාපියන් තම දැරිය ආරක්ෂා කර ගැනීමට කොතරම් වෙහෙසෙනවාදැයි ඔබට වටහා ගත හැකිද. දැරියක් සිටින ආබාධිත මවක් තම දියණිය පිළිබඳව කොතරම් මානසික බරක් උසුලනවා දැයි මවක් වශයෙන් ඔබ සිතා බලන්න. ආබාධ සහිත දෙමාපියන්ගේ දරු දැරියන් අපරාධකරුවන්ගේ ගොඳුරු බවට පත් වූ  අවස්ථා ද ඇති බව මා කියා සිටින්නේ ඉතාමත් අප්‍රසාදයෙන් ය. මේ කතාව ඇතැම් විට ඔබ දන්නවා ඇත. එසේත් නැති නම් මෙතෙක් වැඩි අවධානයක් යොමු නොවූ සිදුවීමක් විය හැකිය. නමුත් හෙලි කළ යුතු, කතා කළ යුතු තිත්ත ඇත්ත මෙයයි. උදේ හවා කතා කරන මානව දයාව, මානව අයිතිවාසිකම් සහ යුතුකම් පිළිබඳව කතා කරන සමාජයේ එක් පැත්තකි මේ.
 ආබාධ සහිත වුව ද සමාජයේ සෙසු සෑම පුද්ගලයෙකුටම, කාන්තාවකටම ඇති අයිතීන් හිමිකම් ඒ ලෙසින්ම ඔවුනට ද පවතී. ආත්ම අබිමානයකින් යුතුව ජීවත් වීමේ අයිතිය, ආත්ම ගෞරවය ආරක්ෂා කර ගැනීමේ අයිතිය  ඔවුනට ද පවතී.
අවසන් වශයෙන් කීමට ඇත්තේ මෙපමණකි. යම් ආබාධයක් සහිත කාන්තාවකට කායික හෝ මානසික වශයෙන් හින්සාවක්, පීඩාවක් වනු ඔබ දුටුවහොත් හෝ දන්නවා නම් ඇයගේ ආරක්ෂාව උදෙසා උපකාරවන්න.
 නිදසුනක් වශයෙන් සුදුසැරැටිය අතින් ගෙන මගට බසින ඇයට එවන් හින්සනයකට ලක්වීම තුළ ඇය තවත් අසරණ වේ. එසේ වීමට ඉඩ නොදෙන්න. ඔනෑම ආබාධ සහිත කාන්තාවක් ආරක්ෂා කිරීම ඔබේ වගකීමක් නොව. යුතුකමකි. සමාජයේ වෙසෙන වන සියුපාවන් වැනි මිනිසුන් ගෙන් ආබාධ සහිත කාන්තාවන් ආරක්ෂා කරන්න සහය වන්න.

Monday, March 27, 2017

නෙලුම් යායට ගියෙමි, සුවඳ වින්දෙමි




නිර්මානිගේ සටහන
පහුගිය අවුරුද්ද වෙනකල් මං කලේ කොළඹ ගමය, තිලකසිත, අටම්පහුර එතකොට තව එක එක බ්ලොග් කියවන එක විතරයි.. පහුගිය අවුරුද්දේ මාර්තු 22 තමා පළවෙනි බ්ලොග් ලිපිය ලිවුවෙ.. ඔන්න එක අර අහසෙන් එන්න බ්ලොග් එකේ පලකර ගත්ත කියමුකෝ.. මගෙ ලිපියකට පළමු කොමෙන්ට් එක දාලා තිබුනේ මෙන්ඩ... ඒක අමතක කරල බෑනෙ.. එතනින් පස්සෙ දිගටම ලියුව... අන්තිමට කොමෙන්ට් දාන අය ඇහුවෙ කලින් ලියපු හාදයා කෝ කියලයි.. කොහොම උනත් අපි සහයෝගයෙන් බ්ලොග් එකේ ලියාගෙන ගියා කියමුකෝ.... නෙලුම් යාය සම්මාන උලෙළට නිර්දේශ තෝරණකොට ඒ අතරේ මගෙ නිර්මාණ තියනවා දකිනකොට මට පුදුම හිතුනා...
අන්තිමට විසි පහ දාට වෝටර්සෙජ් යන්න තීරනේ කළා... බත්තරමුල්ලට ගිහින් තරු අක්කට කතා කළා ඇවිත්ද ඉන්නේ නැත්නම් අපිට ඇතුලට යන්න කවුරුහරි එවන්න පුලුවන්ද අහන්නත් එක්ක... තරු අක්කා විසිරි අක්ක එවන්නම් කියුව නිසා අපි ගිහින් බැස්සා.. විසිරි අක්කට කියන්න ලැබුනෙ නෑ... වෙන අක්ක කෙනෙක් ඇවිත් අපි දෙන්නව කුදලගෙන ගිහින් පුටුවල වාඩි කලා.. ඔන්න ඉස් ඉස්සෙල්ලාම අජිත් අයියා හම්බෙලා කතා කරලා ගියා.. ඊට පස්සේ කමි අයියා ඇවිත් අපිට ස්ථාන මාරුවීමක් ලබා දුන්නා.. එතකොට තමයි කැලේ පිපුණු මල් ලියන වත්සලා අක්ක හම්බුනේ.. එයා දකිනකොටම මතක් උනේ සාලාවෙ පිපිරීම.. ඊට පස්සෙ යාංහෑල්ල ලියන සුරංග... එතනදි අපි අපේ තුන්දෙනාගෙ වයස ගැන සංවාදෙකුත් ගියා.. ආ ඊට පස්සෙ තමයි වැදගත්ම අවස්ථාව.. මං නෙලුම් යායට යන්න ප්‍රධානම හේතුව උන ප්‍රාජේව හමුවීම සිද්ධ උනේ.. ඒත් මට ප්‍රාජේ එක්ක හරියට කතා කර ගන්න බැරි උනා.. ගනුදෙනුව බේරගන්න බැරි උනා අපරාදෙ...
එයින් පස්සේ හැමෝම වගේ ඇවිත් කතා කළා.. නෙලුම් යායට යන්න කලින් හඳුනගෙන හිටියේ සිතු, තරු අක්කා විතරයි.. දැන් බොහෝ දෙනෙකුව මතකයි... කැලෑ මල්, යාංහෑල්ල, ඉයන්, ඉවාන්, සොභාරූ, මහේශ්, තිලකසිත, අජිත් අයියා, කමී, රොහාන්, ප්‍රාජෙ, මෙන්ඩ, රන්දිකා අක්ක, නලීන් අයිය, මං එරන්දි, කවි දුමී, සජ්ජ, සුදීක, දමිත්, සිත්තමී අක්ක, වැවා අයිය,  තව තව කස්ටිය හම්බුනා.. අටම අයියා අපිට එන්න කියපු අටම අයිය ඇවිත් හිටියෙ නෑනෙ ඉතින්...
රෝහාන් මල්ලි ඇවිත් කතා කලාම පුදුම හිතුනා.. ඇත්තටම මං මීට කලින් හිතාගෙන හිටියේ ටෙක් සයුර ලියන්නේ වයස 40ක විතර කෙනෙක් කියලයි...
විශේෂංග ගැන කියුවොත් අපි මචන්ල නම් මරු කියල වැඩක් නෑ.. සජීවීව රස වින්දනය ලබා ගැනීමට පුලුවන් වෙච්ච එකම ලොකු දෙය... ජනා ප්‍රියාත් නරකම නෑ... අමුත්තන්ගේ කතා වලින් මැතිවරණ කොමසාරිස්තුමාගෙ කතාව, කතානායක තුමාගේ කතා හරවත්... රාජිත සේනාරත්නගේ කට හඬ අකැමැතිම හඬක්.. ඒ නිසා ඒ වෙලාවේ ඒ කිසිම දෙයක් අහගෙන හිටියෙ නෑ...
කෑම කන වෙලාවෙ දේවල් වත්සලා අක්ක ලියුවනේ.. ඒව ඉතින් අයෙ කියන්න ඕනෙ නෑ... මේ වෙලාවේ වත්සලා අක්කටත්, තරු අක්කටත්, කමි අයියටත් ස්තුති කරන්න ඕනෙ.. ඒ තුන්දෙනාම වේදිකාවට යන්න මට ඒ මොහොතේ උදවු කළා... අහසෙන් එන්න බ්ලොග් අඩවිය මේ තැනට ගෙනාවේ අපිත් එක්ක හිටපු ඔයාලා.. අපේ බ්ලොග් ලිපි වලට කොමෙන්ට් කරමින් අපිව දිරිමත් කළ ඔබ හැමටත්, අඩුලුහුඬුකම් පෙන්වූ සියලු දෙනාටත් ස්තුතී.. ඒ මග පෙන්වීම, දිරිමත් කිරීම අපිට ගොඩක් වටිනවා...
අපි බොහොම ප්‍රිය කරන බ්ලොග් අඩවියක් තමයි නිදහස් සිතුවිලි. හොඳම බ්ලොග් එක විදිහට සම්මාන ලැබීම ගැන සතුටුයි.. රවී අයියට සුභ පතනවා.. ඒ වගේම යාංහෑල්ලටත් උණුසුම් සුභ පැතුම්.. සියලු සම්මානලාබීන්ට සුභ පැතුම්... නෙලුම් යාය සංවිධායක මඩුල්ලට ස්තුති කරනවා.. ඒ වගේම සුභපතනවා...

කසුන්ගේ සටහන
නිර්මාණිගේ සටහනට යමක් එකතු කරන්නෙමි. අහසෙන් එන්න බ්ලොගය ඇරඹී දැනට එක් වසරකුත් මාස අටකුත් ගෙවී ඇත්තේය. ඒ අතරතුර මේ තැනට අප ඔසවා තැබීමට කියවන, කොමෙන්ට් කරන ඔබ සැමගෙන් ලැබුනු සහයෝගය අමතක නැත. කියවන්නෙකු ලෙස වසර තුනක් පමන රැඳී සිටි මට බ්ලොග් ලිවීමේ ආසාව එදවස සිට නොතිබුනාම නොවේ. එහෙත් යම් යම් සිදුවීම් හේතුකොට ගෙන ලියන්නේ 2015 07 16 වැනිදා පමන සිට ය. නෙලුම් යාය සම්මානයට ලක්වන්නට සුදුසුකම් ලැබීම ගැන යම් සතුටක් තිබුනද ඒ ගැන බලාපොරොත්තුවක් නොතිබුනි.
ඒ කොහොම වෙතත් අපට (නිර්මානිගේ නවකතාවට සහ ලිපියකට) නෙලුම් යාය සම්මාන හිමි වීම ගැන නම් සතුටු ය. ඒ වෙනුවෙන් ඔබ සැමට ස්තූතියි.
එදා දිනය ගැන ලියනවානම් විශේෂ ම ස්තුතිය ලැබිය යුත්තා වන්නේ කැලේ පිපුනු මල් ලියන වත්සලා අක්කායි. වැඩසටහන අතරතුර වේදිකාවේ සිදුවන දෑ ගැන අපෙන් යොමු වූ අටෝරාසියක් ප්‍රශ්නවලට පිලිතුරු දුන්නේ බොහොම ඉවසීමෙනි. ඒ විතරක්නම් මදිය. ඇය විටින් විට තුන් හතර සැරයක්ම කැමරා කාචයන්ගෙන් බේරී එලියටත් ඇතුලටත් දුවමින් අපට කන්නටත් බොන්නටත් ගෙනවිත් දී ඒ සියලු පිඟන් කෝප්ප යලි ගෙනවිත් තැබීමට තරම් කාරුනික වූවාය. ඒ සියලු දේ වෙනුවෙන් ඔබටත් ස්තූතී. එතනට එක්ක ඇවිත් ඇය හඳුන්වා දුන් කමි අයියාටත් බොහොම ස්තූතී. එපමනක් නොව දිනය තුල කිසිඳු අඩුවක් නොදැනෙන්නට සහය දුන් අය මතක් නොකර බැරිය. වැවා අයියාටත් පසුගිය නෙලුම්යායේ මෙන් බ්ලුක්ස් තේරීමට පැමිනි සජ්ජාටත් දැන් මතකයේ නැතත් අනෙකුත් සියලු දෙනාටත් සහයෝගය දැක්වීම වෙනුවෙන් ද ස්තූතිවන්ත වෙමු.ඒ අතරේ හමු වූ, නිර්මානි නම් වශයෙන් මතක් කර  සහ නොකල සැමට ස්තූතිය සහ සියලු ජයග්‍රාහකයින්ට අපේ උනුසුම් සුබ පැතුම් එක් කරන්නෙමු..
 අවසානයේදී තවත් කාරනයක් කිව යුතු ය. ඒ ආරම්බයේ සිට අවසානය දක්වා ම පිරිස ශාලාවේ රඳවා ගැනීමට අසමත් වීමේ කනගාටුව ගැනයි. එය එසේ වූයේ සමහරවිට රෑ බෝවීම නිසා ද වන්නට ඇතිය. නමුත් ඉන් අවසාන සම්මානලාබීන් කිහිපදෙනාට සහ නාට්‍ය කන්ඩායමට යම් අසාදාරනයක් වූ බව මගේ හැඟීමයි. ඊට අමතරව යම් තාක්ශනික දුර්වලතාවක් හෝ අතපසු වීමක් නිසා හෝ සම්මාන සඳහා නිර්දේශිත නම් ප්‍රදර්ශනය පමා විය. සමහර තරඟ අන්ශ සඳහා එවැනි නිර්දේශ වූ බ්ලොග් සම්මාන ප්‍රදාන අවස්තාවේ ප්‍රදර්ශනය නොවුනු බවද දැනගන්නට ලැබිනි. එකී සුලු දෝශයන් නිවැරදිව සිදු වූවානම් තවත් ලස්සන වන්නට ඉඩ තිබුනා යැයි සිතේ.
ඊලඟ කාරනය නම් නිවේදක උන්නැහැලා පිස්සෙක්ව සේනක බිබිලේ නමින් නම් කිරීමයි. ඉන් සේනක බිබිලේ මහතාටත් අපහාසයක් සිදුවූ බව අප තරයේ විශ්වාස කරමු. අව්ශද ප්‍රතිපත්තියක් වෙනුවෙන් සේනක බිබිලේ කරපු හරියෙන් 1% හෝ මේ ගොබිලා නොකල බව අප සැමගේ විශ්වාසයයි. එසේ හැඳින්වූයේ නිවේදකයන්ට හෝ නෙලුම් යායේ අයට උන්නැහැගේ උන බෝවී උන විකාරයෙන් විය යුතු ය.