Tuesday, October 10, 2017

තිත්ත ඇත්ත




සමාජයේ විශේෂ අවධානය හා විශේෂ ආරක්ෂාව කාන්තාවන්ට නිතතින්ම ලැබීම සාමාන්‍ය දේකි. අද වන විට එය සාමාන්‍ය දෙයක් බවට පරිවර්ථනය වී ඇත්තේ දිනෙන් දින සමාජය තුළ කාන්තාවන්ට වන කායික සහ මානසික පීඩනය, අපරාධ වැඩි වී ඇති බැවිනි.  එසේම කාන්තාවන් විවිධ අපරාධ, අපයෝජනවලට ලක්වීමේ ඉඩකඩ වැඩි නිසා ය. සමාජය ඒ ආකාරයට පිරිහී නැති නම් කාන්තාවන්ට ද සමාජයේ භියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත්වීමට හැකි වනු ඇත. මේ නිසාම කාන්තාවන් ද තම ආරක්ෂාව උදෙසා විවිධ ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බව අපි දනිමු. නමුත් මම අද ඔබට කියන්නට යන්නේ මීට සමාන වූ, නමුත් වැඩි කතාබහට ලක් නොවන, එහෙත් කතා කළ යුතු කරුණක් පිළිබඳව ය.
මිනිසුන්ට තම ජීවිතය තුළ විවිධ අබියෝගයන්ට මුහුණ දීමට සිදු වේ. ආබාධිත පුද්ගලයන් යනු යම් යම් ආකාරයේ කායික හෝ මානසික අබියෝගතාවන්ට ලක් වූ පිරිසකි. ආබාධ තත්ත්ව විවිධ වේ. ප්‍රධාන වශෙයෙන් ආබාධිත ස්වභාවය කායික මානසික වශයෙන් ප්‍රබේධ  කළ හැකි අතර කායික ආබාධ තවත් බොහෝ ප්‍රබේධ වලට බෙදිය හැකි ය. ඒ අතර දෘෂ්‍යාබාධ, කථනාබාධ, ශ්‍රව්‍යාබාධ, අත් පා වල ආබාධ සහිතවූවන්, ඉන් කීපයකි. මෙවන් පුද්ගලයන්ට සමාජයේ විශේෂ අවධානය හිමි වේ. මොවුන්ට සහය වන පිරිස් මා දකින්නේ වන සියුපාවුන් මැද සිටිනා දෙවි දේවතාවන් ලෙස ය. එනම් ඔබ මා ජීවත් වන සමාජයේ දෙවි දේවතාවන් වැනි මිනිසුන් වගේම වන සියුපාවන්, රුදු සපුන් වැනි මිනිසුන් ද ජීවත් වන බැවිණි. මෙවන් මිනිසුන් පෙර කී ආකාරයේ විවිධ ආබාධ සහිත කාන්තාවන් ද හින්සාවට ලක් කිරීම කේදනීය තත්වයකි.
කාන්තාවන් කායික වශයෙන් බෙල හීනය. එය එසේ නම් ආබාධසහිත කාන්තාවක් ගැන සිතා බලන්න. ඔබට යමෙකු ලිංගික හිරිහැරයක් කරයි නම් ඔබට ඉන් මිදී යාමේ හැකියාව වැඩිය. ඔබට දෑස් පෙනේ නම් ඔබට පැන දිවිය හැකිය. ඔබට කෑගැසිය හැකි නම් කෑගැසීමට ද පුලුවන. ඔබට වන අපරාධය තවකෙකුට කිව හැකි නම් එය ද ගැටලුවක් නැත. ඉන් නීති ආධාර වුව ද ලබා ගත හැකි ය. නමුත් සිතා බලන්න දෘෂ්‍යාබාධිත කාන්තාවකට යමෙකු ,කුමන ආකාරයක හෝ කරදරයක්, හිරිහැරයක්, සිදු කිරීමට තැත් කරයි නම් ඈ තම ආරක්ෂාව සකසා ගන්නේ කෙසේද? කථනාබාධ සහිත තැනැත්තියක් කෑගසා හෝ තම ආරක්ෂාව ලබා ගන්නේ කෙසේද? මානසික ආබාධ සහිත තැනැත්තියක් තමාට  අපරාධයක් වූ බව විස්තර කරන්නෙ කෙසේද?
මෙවන් අසරණියන්ටවත් අද දූෂිත සමාජයෙන් ගැලවීමක්, බේරීමක් නැත. තම පහත් ආශාවන් උදෙසා ඕනෑම ස්ත්‍රියක් යොදා ගැනීමට අපරාධකරුවන් පෙලෙබේ.
සමාජය විසින් කළ යුතු වන්නේ විවිධ දුෂ්කරතා සහිත එවන් කාන්තාවන් ආරක්ෂා කිරීම නොවේද. නමුත් ආරක්සා කළ යුතු සමාජය ම ඇය ආඝාදයට හෙලයි නම් ඔවුන්ට කාගේ පිරිසරණක්ද.
මා සමග කතාබහ කළ දෘෂ්‍යාබාධිත කාන්තාවන්, තරුණියන් කිහිපදෙනෙකුගේ පැවතියේ එකම කතාවකි. ඔවුන් කියා සිටි කතා කිහිපයක් මෙසේ ලියා තබමි.
“බස් එකේ කෝච්චියේ යන්න බෑ තනියෙන්. මිනිස්සු ඇගට ගොඩ වෙනවා. සෙනග ගොඩක් මැද්දේ ඉන්නකොට කවුද, මොන පැත්තෙ කෙනෙක්ද කියලාවත් හිතා ගන්න බෑ.
“ඉතින් ඒ වෙලාවට බනින්නනේ තියේන්නේ. නැත්තන් කට්ටකින් අනින්න.
“ගහන්න බනින්න බයයි. අපිට කරදර කරන්නේ එක්කෙනෙක් අපිට පේන්නැති නිසා බනින්නේ වෙන කෙනෙකුට වෙන්න පුලුවන්. එතකොට ඒක හරි ප්‍රශ්නයක්. අනික අපි බැන්නහරි වෙන මොකක්හරි කළාම කියමුකෝ. වෙන දවසක අපිට උදවු කරන විදිහට ඇවිත් අපිව කොහාට හරි අරන් ගියොත්.
“සමහර මිනිස්සු අපිට උදවු කරනවා වගේ ඇවිත් අපිව එක එක තැන්වලට අරන් යන්න හැදුව අවස්ථාත් තියනවා.
මිනිසුන්ට මේ තරමට තිරිසනුන් විය හැකි ද. සමාජයට හිරිහැරයක්, කරදරයක් නොවී තම උත්සහයෙන් ජීවත් වීමට වෙරදරණ මෙවන් ස්ත්‍රීන්ට සමාජයේ ආරක්ෂාව දෙනු විනා ඇයගේ ආත්මයට හානි කිරීම මොන තරම් අපරාධයක්ද. මේ ආකාරයට බස් රථයේ, දුම්බ්‍රියේ වැනි පොදු ප්‍රවාහන මාධ්‍ය  තුළ විවිධ අකටයුතුකම් නිතර සිදු වන බව ඔවුන් කියා සිටී. එසේම විවිධ අවස්ථාවන්හී දී ලිංගික අතවරයන්ට, දූෂණයක්ට ලක් වූ විවිධ ආබාධ සහිත වූ කාන්තාවන් ද බොහෝය. ඔවුන් මෙවන් අපරාධ වලට එරෙහිව පෙනී නොසිටීමට කරුණු කීපයක් බලපා ඇති බව කිව යුතුය.
·         නොදැනුවත්කම,
·         සමාජයට ඇති බිය.
·         ඉන් තවත් අපරාධයකට ලක්වේ යැයි යන හැගීම.
දිනකට කාන්තාවන්ට වන අපරාධ අද බහුලය. ඇතැම් අපරාධ පිළිබඳව සමාජයේ බොහෝ කතාබහට ලක්වේ. නමුත් ආබාධිත ස්ත්‍රියකට වූ අපරාධයක් පිළිබඳව සමාජය කොතරම් දුරට අවධානය ලක් කළාද. මාද්‍ය තම අවධානය යොමු කළාද. සේයා දැරිය දූෂණය කර ඝාතනයට ලක් කිරීම පිළිබඳව එකල රටේම අවධානය යොමු විය. යාපනේ විද්‍යා සිසුවියගේ ඝාතනය පිළිබඳව සමාජය හා මාද්‍ය තවමත් අවධානයේන් සිටී. එය යහපත් තත්ත්වයකි. නමුත් අපරාධයකට ලක් වූ ආබාධ සහිත කාන්තාවන් පිළිබඳව මෙවන් අවධානයකට ලක් නොවීම කනගාටුවට කරුණකි. පසුගිය වර්ශයේ ගොලු තරුණියක් පුද්ගලයන් සත් දෙනෙකු විසින් දූෂණය කරන ලදී. නමුත් ඒ පිළිබඳව සමාජය් හා මාද්‍ය තුළ කොතරම් ඉඩක් වෙන්වූවාද. ඇයට වූ සාදාරණය කුමක්ද. මේ ආකාරයට දිනකට, වසරකට ආබාධ සහිත කාන්තාවන්, තරුණියන් කොපමණ ප්‍රමාණයක් විවිධ කායික හා මානසික අපරාධයන්ට ලක්වනවාද.
එපමණක් නොව. ඔබ මවක් නම්, සොහොයුරියක් නම් තම දියණිය තම සොයුරිය, මිතුරිය ආරක්ෂා කරන්නට වෙර දරන්නේ අපරාධකරුවන්ගේ ගොඳුරක් වීමෙන් වලකා ගැනීම සඳහා ය. ආබාධිත දෙමාපියන් තම දැරිය ආරක්ෂා කර ගැනීමට කොතරම් වෙහෙසෙනවාදැයි ඔබට වටහා ගත හැකිද. දැරියක් සිටින ආබාධිත මවක් තම දියණිය පිළිබඳව කොතරම් මානසික බරක් උසුලනවා දැයි මවක් වශයෙන් ඔබ සිතා බලන්න. ආබාධ සහිත දෙමාපියන්ගේ දරු දැරියන් අපරාධකරුවන්ගේ ගොඳුරු බවට පත් වූ  අවස්ථා ද ඇති බව මා කියා සිටින්නේ ඉතාමත් අප්‍රසාදයෙන් ය. මේ කතාව ඇතැම් විට ඔබ දන්නවා ඇත. එසේත් නැති නම් මෙතෙක් වැඩි අවධානයක් යොමු නොවූ සිදුවීමක් විය හැකිය. නමුත් හෙලි කළ යුතු, කතා කළ යුතු තිත්ත ඇත්ත මෙයයි. උදේ හවා කතා කරන මානව දයාව, මානව අයිතිවාසිකම් සහ යුතුකම් පිළිබඳව කතා කරන සමාජයේ එක් පැත්තකි මේ.
 ආබාධ සහිත වුව ද සමාජයේ සෙසු සෑම පුද්ගලයෙකුටම, කාන්තාවකටම ඇති අයිතීන් හිමිකම් ඒ ලෙසින්ම ඔවුනට ද පවතී. ආත්ම අබිමානයකින් යුතුව ජීවත් වීමේ අයිතිය, ආත්ම ගෞරවය ආරක්ෂා කර ගැනීමේ අයිතිය  ඔවුනට ද පවතී.
අවසන් වශයෙන් කීමට ඇත්තේ මෙපමණකි. යම් ආබාධයක් සහිත කාන්තාවකට කායික හෝ මානසික වශයෙන් හින්සාවක්, පීඩාවක් වනු ඔබ දුටුවහොත් හෝ දන්නවා නම් ඇයගේ ආරක්ෂාව උදෙසා උපකාරවන්න.
 නිදසුනක් වශයෙන් සුදුසැරැටිය අතින් ගෙන මගට බසින ඇයට එවන් හින්සනයකට ලක්වීම තුළ ඇය තවත් අසරණ වේ. එසේ වීමට ඉඩ නොදෙන්න. ඔනෑම ආබාධ සහිත කාන්තාවක් ආරක්ෂා කිරීම ඔබේ වගකීමක් නොව. යුතුකමකි. සමාජයේ වෙසෙන වන සියුපාවන් වැනි මිනිසුන් ගෙන් ආබාධ සහිත කාන්තාවන් ආරක්ෂා කරන්න සහය වන්න.

Monday, October 2, 2017

තව මොහොතක් ඉවසණු මැණ

චණ්ඩ කුනාටුවට හසුව
කැඩී බිඳී
සුණුවිසුණුව
ගියා වැනිය
ඔබ
යලි සකසන්නේ කෙලෙසද
මම
මොරසූරණ වරුසාවට
හසු වී තෙතබරිතව
පොඩිවූවා වැනිය
මහ නියගයකට මැදිව
තැවී දැවී
ගිය
ඔබ
යලි සකසන්නේ කෙලෙසද
මම
මද පවනට හැකිවේවිය
යලි නුඹ එක්තැන් කරන්න
පොද වැස්සකට හැකිය
යලි නුඹ
සනසාලන්නට
ළාහිරු මඩළට හැකිය
නැතිවුණු ජීවය පොවන්න
මල් පෙත්තක් තරමට
මුදු
 ඔබ
තව මොහොතක්
ඉවසණු මැණ
අවිහින්සක
මගෙ
 සිත් මල

Monday, September 25, 2017

අහසින් එහා (9)

 “මං අය්යගෙ විස්වාසෙ රකින්නම්. අය්ය ඕනෙම දෙයක් කියන්න.
මගේ නම කෝලිත නෙවෙයි. කෝලි විතරයි. මං ජීවත් උනේ කැනඩාවෙවත්, ලංකාවෙවත් නෙවෙයි.
එහෙනම්.
මං ජීවත්වුණු ලෝකය තියෙන්නෙ මීට ආලෝක වර්ශ ගනණාවක් ඈතින්. තාම මේ විශ්වයේ කට්ටිය අපේ ලෝකෙ හොයාගෙන නෑ. ළඟටවත් ඇවිත් නෑ. සරලවම කියුවොත්, අර තරංග, තුශාර කියනවා වගේ මං පිටසක්වල ජීවියෙක්. වගේම මම විද්යාඥයෙක්.
අය්යෙ මොනවද මේ ඔයා කියන්නේ. මට මොකුත් තේරෙන්නෑ.
අහන් ඉන්න සමන්මලී. මං මේ කියන්නෙ ඇත්ත. මගේ ලෝකෙ නම විඩොරස්. විඩොරස් පෘතුවියට ගොඩාක් සමානයි. මගෙයි ඔයාලා අතරයි බැලූ බැල්මට ලොකු වෙනසක් නෑනෙ. ඒවගේ තමයි මේ ලෝක දෙකත්. පුංචි පුංචි වෙනස්කම් නැතුව නෙවෙයි. ඒත් ඒවා එච්චර වැදගත් නෑ.
ඉතින් අය්ය ලෝකෙ දාලා මෙහෙට ආවෙ ඇයි.
විඩොරස් මීට වසර ගනණාවකට කලින් පෘතුවිය වගේමයි. ගහකොල, සත්තු, ජලය, මේ හැම දේම තිබුන. හරිම ලස්සනයි. තාක්ෂනය අතින් බැලුවොත් විඩොරස් පෘතුවියට වඩා ඉදිරියෙන් ඉන්නවා. නිසාම මේ වෙනකොට විඩොරස් කියන්නේ ස්වභාවික දේවල් කිසිම දෙයක් නැති කෘතිම ලෝකයක් වගේ තැනක්. අපිට ඕනෙ උනේ විඩොරස්වල ඉතිරි ස්වභාවික සම්පත් රැක ගන්න ගමන් ඉස්සර වගේ ගහකොළ, සතුන්ගෙන් පිරුණු ලස්සන ලෝකයක් බිහි කරන්න. උද්යාන, වනාන්තර ඇති කරන්න. ඒකට අවශ් කරන පැලෑටි, සත්තු අපි විඩොරස්වලට අරන් ගියා. ලංකාවෙන් විතරක් නෙවෙයි. තවත් රටවලින්. අපි ඒකට ජාන ඉන්ජිනේරු තාක්ෂණය වගේම තවත් තාක්ෂණික ක්රම පාවිච්චි කළා. මට ඒව නම් ඔයාට පැහැදිලි කරන්න අමාරුයි සමන්මලී. මම මේ රටට එන්න කලින් සිංහල, ඉන්ග්රීසි භාෂා ඉගෙන ගත්තා. වෙද ගෙදරට එන්න කලින් කැලේ ඉදලා පැලෑටි, සත්තු ගැන හොයල බැලුවා. ඔයාව හමුවෙන්න කලින් මං මේ කැලේට ඇවිත් මාසයක් විතර හිටියා. දවසක් රෑ අර ගල උඩදී මට සතෙක් දෂ්ඨ කළා. ඊට පස්සේ මට ඔයාව හම්බුනේ.
ඉතින් ඇයි අය්යා අපි එක්ක ඉන්න ආවේ. මොකට වෙදකම ගැන ඉගෙන ගන්න හිතුනේ.
සමන්මලීගේ හදවතේ වූ වේදනාව වදන්වල මුසුව ඇති බව කෝලිට දැනෙන්නට විය.
ලංකාවට එන්න කලින් ලංකාවේ ඉතිහාසය ඉදන් හැමදේම ගැන මං හොයලා බැලුවා. එතකොට තමයි දැනගත්තේ දේශීය වෛධ් ක්රම ගැන. ආයුර්වේධය ගැන. මට ඉගෙන ගන්න ආසාවක් ඇති උනා. අනික ඒක ගොඩක් ප්රයෝජනවත් අපේ විඩොරස්වලටත්. මං ගැන හිත හිතා ඉන්නකොට තමයි ඔයාව හම්බුනේ සමන්මලී.
එතකොට අර දේවතා එලී, අය්යය් අතර තියන සම්බන්ධය මොකක්ද?
දේවතා එලියක් නෙවෙයි සමන්මලී.
කියූ කෝලීට මඳ සිනා පහළ විය.
එහෙනම්.
විඩොරස්වලට යවන පැලෑටි, සත්තු අරන් යන යානාව තමයි . යානාව කැලේ මැද ගල් තලාවට ගොඩබානවා. මම ගිහින් දේවල් ගිහින් දෙනවා. යන එන යානාවේ එලියට තමයි දේවතා එලිය කියලා ඔයාලා රැවටුනේ.
තරංගයි, තුශාරයි අය්ය පස්සෙන් ගිහින් මේ හැමදේම දැනගන්න ඇති.
ම්ම්. මාත් හිතන්නේ එහෙම තමයි.
දැන් ඉතින් අය්යා මොකද කරන්න හිතුවේ? එයාලා පොලිසියෙන් එක්කන් ඒවිද දන්නෑ.. කොළඹටත් දැනුම් දෙනවා කියුවා.
අපි බලමුකෝ සමන්මලී මොකද වෙන්නෙ කියලා.
ඔය විස්තර එලි කරන එක අය්යට ප්රශ්නයක් වෙයි නේද?
සමන්මලීගේ පැණයට හිස වනා පිළිතුරු දුන් කෝලී කල්පනා කරන්නට විය.
ඔයා හරි සමන්මලී, කිසිම දෙයක් මට හෙලි කරන්න බෑ. ඒකයි මං මුලින්ම ඔයාට කිවේ මගෙ විස්වාසෙ රකින්න කියලා. මට කිසිම දෙයක් එලි කරන්න බෑ. එලි කරන්න වෙන්නෙත් නෑ. බංටීට ඇහුනා කියුව නේද මං කෙනෙක්ව විනාශ කරන්න කතා උනා කියලා.
ඔවු. කවුද?
රෙබෝ. එයත් මං වගේ සත්තුයි, පැල ගැන හොයන්න තව රටක හිටපු කෙනෙක්. එයත් මං වගේ අහු උනා. අපි කතා උනේ එයා ගැන. සමන්මලි, විඩොරස්වල තියන තාක්ෂණය හැටියට අපිට පුලුවන් පෘතුවිය අල්ලා ගන්න ඒත් අපි කැමති නෑ යුද්ධයකට. කිසිම පෘතුවි වැසියෙකුට හානියක් කරන්න අපි කැමති නෑ. මොකද විඩොරස්වලට උදවු ගන්නයි අපි ආවේ. පෘතුවිය නිසා තමයි අපිට දේවල් ලබා ගන්න පුලුවන් වෙන්නේ. විඩොරස්වලට එහෙම උනේ විඩොරස් වැසියන්ගේ වරදින්. ඉතින් අපි පෘතුවියට අනතුරක් කරන එක අසාදාරණයිනේ සමන්මලී.
අය්ය ඔහොම කියනකොට මට හිතුනේ කවදහරි අපේ ලෝකයටත් ඔහොම වෙයිද කියලා.
ඔව් සමන්මලී. මාත් ගැන කල්පනා කළා. තාක්ෂණික දියුණුව, කාර්මීකරණය වගේ හේතු නිසා පෘතුවියෙත් ස්වභාවික පරිසරය දැන් ගොඩාක් හානියට පත්වෙලා තියෙන්නෙ. ගැන හිතනකොටත් දුඛයි.
අය්යට බැරිද බේරිලා යන්න.
ඔයා මට උදවු කරනවාද.
ඔව් අය්යේ.
මං දන්නවා ඔයා මට උදවු කරනවා. ඒත් ඒක ඔයාට ප්රශ්නයක් වේවි. සමන්මලී, සමහරවිට මට මෙතනින් යන්න පුලුවන්වේවි  මොකද ඔයා ඒකට මට දැනටමත් උදවු කරලා ඉවරයි. එහෙම නැත්නම් රෙබෝට උණු දේ මටත් වේවි. සමන්මලී මං තව නොකියපු දෙයක් තියනවා.
මොකක්ද අය්යේ.
ඔයා මගෙ හිතට ගොඩාක් ළං උනා. විඩොරස්වල කෙනෙක්වත් මගෙ හිතට එහෙම ළං උනේ නෑ. මං දන්නවා ඔයත් මට ආදරෙයි කියලා. ඒත් මං හිතනවා දැන් මේ තත්ත්වෙ ඔයා තේරුම් ගනීවී කියලා. මොකද අපි දෙන්නා ලෝක දෙකක. කවදාවත් අපිට එකතු වෙන්න බෑ සමන්මලී.
සමන්මලීගේ දෙකොපුල් තෙත් කරමින් කඳුලු වැල් ගලා එන්නට විය. තරු යුගලක් මෙන් දිදුලන කෝලීගේ දෑස කඳුලින් තෙත් නොවුනා නොවේ.
මට තේරෙනවා අය්යේ. අපි දෙන්නා ලෝක දෙකක. ආයෙ කවදාවත් හමුවෙන එකක් නෑ. ඒත් අපි ඊළඟ ආත්මෙදි හරි හමුවෙමු.
කියමින් ඈත අහස දෙස සමන්මලී බලා හිදින්නට විය.
දැන් ඔයා යන්න සමන්මලී.
හොඳයි මං යන්නම් අය්යේ. ඔයා බේරිලා යන්න උත්සහ කරන්න.
ඔයා මට ගොඩක් උදවු කළා. මගෙ ජීවිතේ බේරා ගත්තා. මේ පුංචි තෑග්ග තියාගන්න මාව මතක් වෙන්න.
කියූ කෝලී තම අත වූ අත් පලදනාව ගලවා සමන්මලීට දිගු කලේය.
මේක විඩොරස්වල තියන ගොඩක් වටින ලෝහයක්. පෘතුවියේ මේ ලෝහය නෑ. නිසා හොඳින් පරිස්සම් කර ගන්න.
අය්යට මං මොනවද දෙන්නේ.
ඔයා මට ගොඩක් දේ දීලා තියනවා සමන්මලි. ඔයා මට දුන්න ගොඩක් පැල දැන් විඩොරස්වල. ඉතින් මට ඔයාව හැම වෙලාවෙම මතක් වේවි.
සමන්මලීගෙත් කෝලීගෙත් දෑස් අග කඳුලු බිඳු දිලිසෙන්නට විය.
******
මිදුලේ ලොවි බංකුව මත වාඩි වී ඉන්නා සමන්මලී ඈත අහසේ දිදුලන තාරුකා දෙස බලා හිදින්නේ කඳුලු පිරි දෑසින් . බරාදයේ සිටිනා තම පියා හා ගැමියන්ගේ කතාව මේ අතරේ ඇයගේ සවනට වැකුනේ මහා වේදනාවක් ලෙස .
වෙන ලෝකෙකින් ආවත් හරිම හොඳ ළමයෙක් ග්රාමසේවක මහත්තයෝ. මේ ළමයාට මං සැලකුවේ මගෙ දරුවෙක්ට වගේ. මේ වගේ රැවැට්ටුව එකයි දුක.
මොනව කරන්නද වෙද මහත්තයෝ. බැලුවම අවස්ථාවදී මිනිස්සු කොයි ලෝකෙත් ඉන්නවා. මට පුදුම අච්චර බැදලා දාලා, එලියෙනුත් රැකවල් දාලා තියෙද්දී මේ මනුස්සයා පැනලා ගිය එකනේ.
හරියට වාෂ්ප උනා වගේ.
සමහරවිට මායාකාරයෙක් වෙන්නැති.
ම්ම්. වෙන්නත් බැරි නෑ.
එය සත්යකි. සමන්මලී කෝලිතගේ කුටිය අසලින් ගොස් විනාඩි පහකින් පමණ ග්රාමසේවක මහතා හා තරංග ඇතුලු පිරිස සමග විශාල පිරිසක් වෙද ගෙදරට පැමිණියහ. අතර පොලීසිය හා තාරකා විද්යාඥයින්ගේ සංවිධානයෙන් විය. නමුත් කුටිය ව්යුර්ථ කළ ඔවුනට දැක ගත හැකිවූයේ හිස් කුටියයි. සියල්ලන් කැලබී අවට පරික්ෂා කළත් කිසිවක් සොයා ගත නොහැකි විය. හේතුහාමීද පුදුමවූයේ වුණු දේ හිතා ගත නොහැකිවය. නමුත් කෝලී තම ලෝකයටම ගිය බව දැන උන්නේ සමන්මලී පමණි. කුටිය අසලින් නික්මී තත්පර ගනණක් තුළ පෙර දිනක රාත්රියේ දුටු ආලෝකය එක් ක්ෂණයකින් දිස් වී අතුරුදහන් විය. යලි කවදාවත් ඔහු දකින්නට නො හැකි දුරකට ඔහු නික්මුණු බව හැඟුණු ඇයගේ හදවත ඉදිකටු තුඩකින් පාරන්නාක් මෙන් රිදුම් දෙන්නට විය. පැතූ ආදරය දැන් ඈගෙන් දුර ඈතකය. අහසින් එහා සිට පැමිණි ආලෝකය වාගේම එක් ක්ෂණයකින් දිස් වී තම ලෝකයෙන් අතුරුදහන් වූ කෝලිත නම් කෝලී දැන් සමන්මලීට ආකාසේ තාරකාවක් වැනිය. කෝලී මෙතෙක් කල් අකුරු ලියූ, සිතුවම් ඇදි පොත අතට ගත් සමන්මලී එහි එක් පිටුවක මෙසේ සටහන් කළාය.

ආදරේ පණිවිඩය ගෙන තාරුකා නෙත් සැඟවිලා
දිදුල තරු කැට අතර මම ඔබ සොයනවා මං සොයනවා
සඳ පහන් රැය දෑස් දල්වා හිඳිනවා මං හිඳිනවා
නුඹ වඩින තුරු වළා අතරින් බලනවා මං බලනවා
පවන් රැල්ලක එතී එන්නට පතනවා මං පතනවා
රහසෙන් නුඹට පෙම් කළ සිත හඬනවා දැන් හඬනවා
අහසෙන් අවුත් මගේ හද නුඹ කැලඹුවා හද කැලඹුවා
පහසින් මිදෙන්නට මා සිත මැලි වෙලා දැන් මැලි වෙලා
අහසෙන් එහා ලෝකෙක නුඹ සැඟවිලා මා හැර දමා

නිමි...