නුඹට පේනවද සකී,
මේ වෙල්යායේ හැටී,
ඉස්සරවාගෙම නැතී
අමුතු ගතිය රිසි නැති
කරල් නැමී රන් පාටින් පැසීලා
සුලං සමග නටමින් දෑතම වනලා
කතා කළත් අප හට නිති හිනා වෙලා
ඒ කෙත දුරයි පඹයෝ අප දුරස් වෙලා
කුස පුරවන්න මෙහි ආ ගිය විහඟ රෑන්
බිය වැද්දුවේ මම තරහට නොවේයි ඉතින්
රෑපානේ ආ සාවුන් මුව පොවුවන්
පන්නා කුඹුර රැක්කේ මං සතුටු සිතින්
තිත්ත පැටවු පීනා ගිය දොල පාර
දණ්ඩි පැටවු දඟ දුන් මේ දිය දහර
මා සිටියේ උන් හා මිතුරුව නිතර
උන් කොයි ගියේ පඹයෝ මේ දෙරණ හැර
ඉපනැල්ලේ දඟ දුන් පොඩි පැටවු නැතී
පළා නෙලන්නට එන ගැමි ළියෝ නැතී
ආවත් නෙලන්නට දැන් මෙහි පළා නැතී
දියහොල්මනේ දැන් ඒ කිසිදෙයක් නැතී
කොයි දේටත් යකඩ යන්ත්‍ර ඇත තනලා
උන් වැඩ කරයි මේ දෙරණම සොලවාලා
වස විස වලින් පිරි කෘමිනාශක යොදලා
වැඩි පළ නෙලන්නට මිහිකත ඇත නසලා
යකඩ කඳන් අද හැම දේ කරන්නේ
අම්බරුවන් නැත කමතට කැදවන්නේ
බෝල අත්ත යතුර කවුරු මෙහි දන්නේ
නුඹත් මාත් අද නටබුන් වී ඉන්නේ
